04-12-2022
 
 
 
  :: Ana Menü
 
 
 
Duyurular
AKIL IÇIN YOL BIRDIR

(THERE IS but
ONE WAY for REASON)
       
(linkleri SAG TIKLAYIN
                                 lütfen)

Sn.Soner YALÇIN'dan 
dikkate değer bir yazı: 
Edebiyatla 
               Ahmaklaştırma
https://www.sozcu.com.tr/
2021/yazarlar/soner-yalcin
/edebiyatla-ahmaklastirma
-6335565/
 


Önerdigimiz sayfalar:
M. SAID ÇEKMEG?L 
anisina
https://www.facebook.com/
groups/35152852543/?mul
ti_permalinks=1015385
0899667544&notif_t=grou
p_highlights&notif_id=147
2405452361090




Nuri BiRTEK
                kardeşimizin
(facebook sayfasından 
              ilginç tespitler)
https://www.facebook.
com/nuri.birtek




Raci DURCAN
                  kardeşimizin
(facebook sayfasından
             ilginç tahliller)
https://www.facebook.com
/raci.durcan?fref=ts



Mesut TORAMAN
                   karde?imizin
(facebook sayfas?ndan
dikkate de?er görüntüler)
https://www.facebook.
com/mesut.toraman.52









M. Selami Çekmegil 
                          kimdir!









    ____________________
BU SITE
    Selami ÇEKMEG?L’in
Yegenleri:
    Melike TANBERK ve 
    Fatih ZEYVELI'nin
 beyaz.net ekibi ile birlikte
      M.Said ÇEKMEGIL 
  an?sina ARMAGANIDIR!  


   Anasayfa arrow Çeviriler arrow George Orwell arrow ZENCİLER HARİÇ
ZENCİLER HARİÇ PDF Yazdır E-Posta
Kullanıcı Oylama: / 20
KötüÇok iyi 
Yazar George Orwell- M. Selami ÇEKMEGİL   
04-08-2005
Image

M. SAİD ÇEKMEGİL ANISINA!..

Kendi kalemlerinden Batı’nın Ruh Hali - 2

George ORWELL’den

(Çeviren: M. Selami ÇEKMEGİL)

10-12  yıl önce, bugünkü siyasi konjonktürü  o günden söylemiş olan kimseye deli gözüyle bakılırdı. Yine de, gerçek şu ki, bu günkü durum  –tabii, detaylarıyla değil ama ana çizgileriyle- Hitler’den önceki altın çağda bile tahmin edilebilir olmalıydı. Böyle bir şeyin, Britanya’nın güvenliği tehdit altına girer girmez vuku bulacağı  kesindi.

Müreffeh bir ülkede, hepsinden ötede emperyalist bir ülkede, solcu politikalar kısmen yalan dolandır.  İngiliz hayat standardında -hiç değilse- geçici bir düşüşe yol açmadan, gerçek  bir yeniden  yapılanma olamaz. Bu, solcu politikacıların ve siyaset yazarlarının çoğunun, gerçekten istemedikleri bir şeyi talep ederek hayatlarını kazanan kimseler olduğunu söylemenin başka bir şeklidir.. Bunlar, her şey yolunda gittiği sürece kızgın devrimcilerdir ama, her ciddi tehlike, onların rol yaptığını anında  açığa çıkarır. Süveyş kanalına yönelik bir tehdit olsun, derhal “anti faşizm”le  “Britanya menfaatlerini savunmanın”  özdeş olduğu keşfolunur.

Elbette ki,“Anti faşizm” diye adlandırılan şeyde İngiliz kar paylarına endişe dışında bir şey bulunmadığını telkin etmek çok sığ ve haksız olur. Fakat, geçmiş iki yıllık siyasi kepazelik, herkesin takma burunla sahnede devamlı zıplayıp tepindiği -şarlatanların daha büyük bir ordu için bağırıp çağırdığı, komünistlerin bayrak salladığı, Winston Churchill’in bir demokrat olarak poz verdiği- kocaman soytarı sahnesi, hepimizin aynı gemide olduğu suçluluk duygusu olmasaydı mümkün olmazdı. İngiliz yönetici sınıfı anti Hitler’ci  pozisyona  arzuları hilafına zorlanmışlardır. Bunun dışında bir çıkış yolu bulmaları hala mümkün ama, onlar açık bir savaş beklentisi içinde silahlanıyorlar ve şimdiye kadar olduğu gibi de seçenek, diğer insanlarınki yerine kendi varlıklarının bir kısmından  vazgeçme noktasına geldiği zaman, hemen hemen kesinlikle savaş olacaktır. Ve bu arada muhalefet denilen şey, savaşa sürüklenişi durdurmaya çalışacak yerde, saldırıyor, buna zemin hazırlıyor ve mümkün herhangi bir eleştirinin önünü kesiyor. Tespit edilebildiği kadarıyla, İngiliz halkı savaş fikrine, hala son derece düşmandır ama, ona  alıştıkları  ölçüde bunun sorumluları militaristler değil, beş yıl öncesinin  ‘anti-militarist’leridir. İşçi Partisinin aynı zamanda kendi propagandası olarak askere alamaya karşı sürdürdüğü  pireyi deve yapan tavrı, askerlik konusunda  gerçekçi bir uğraşıyı imkansız kılmaktadır.  Fabrikalardan Bren makinalı tüfekler dökülüyor, Basında,  “Önümüzdeki savaşta Tanklar”, “geleceğin savaşında Gaz” v.s. gibi başlıklarla kitaplar yayınlanıyor, New Statesman’in askerleri, “Barış cephesi”, “Barış Blok’u”, “Demokratik Cephe” gibi ifadelerle  -ve sanki, genel olarak dünya ulusal sınırlarla  muntazaman bölünmüş bir kötüler ve iyiler kalabalığı imişcesine-  bu ameliyelerin mahiyeti konusunda teviller yazıyorlar...

Bu münasebetle, Mr. Streit’in çok tartışılmış olan “Şimdi  Birlik” kitabına  göz atmak yararlı olacaktır. Tıpkı barış bloku taraftarları gibi Mr. Streit de, demokrasilerin diktatörlükler karşısında cephe oluşturmasını istiyor ama, bu kitap iki sebepten dikkat çekiyor. Önce, diğerlerinin çoğundan daha ileri gidiyor ve, şaşırtıcı da olsa, yapıcı bir plan sunuyor. İkinci olarak  daha çok 1920’lerin Amerikan toyluğuna rağmen, özü itibariyle onda namuslu bir düşünüş tarzı var. O, gerçekten savaş düşüncesinden nefret ediyor ve Britanya yörüngesine satın alınabilen veya zorlanabilen herhangi bir ülkenin demokrasi olacağını iddia münafıklığına düşmüyor. Bundan dolayı kitabı bir tür test sunuyor. Bu kitapta iyiler ve kötüler teorisini tam görüyoruz. Eğer onu bu form içinde benimseyemiyorsanız Solcu Kitap kulübünün sunduğu format içinde hiç benimsemezsiniz.

Kısaca, Mr. Streit’in telkin ettiği şey, isimlerini verdiği onbeş devletle  başlamak üzere, demokratik ulusların bir birlik oluşturmaları gerektiğidir. Bu birlik, bir ittifak veya cemiyet şeklinde değil; Birleşik Devletlere benzer nitelikte, müşterek parası ve dahili serbest ticareti olan bir birlik olmalıdır. İlk onbeş devlet, ABD, Fransa, Britanya İmparatorluğuna dahil kendinden yönetimli dominyonlar ve, Çekoslovakya hariç, kitap yazılırken hala mevcut olan daha küçük Avrupa demokrasileridir. Daha sonra diğer devletler “değer olduklarını kanıtladıkları takdirde”, ve o zaman, birliğe kabul edilebilirler. Başından sonuna Kitapta, Birlik içindeki mevcut bu sulh ve refah devletinin, başka herkesin katılmak için can atacağı çok imrenilecek bir durumu olacağı ima ediliyor..

Dikkate değer ki, bu proje göründüğü kadar hayalci değil. Ama elbetteki bu olmayacak;  iyi niyetli yazarlarca savunulan hiçbir şey (aynen) gerçekleşmez. Mr. Streit’in tartışmadığı muayyen zorluklar var ama olabilecek şeylerin sanısı budur. Mesela coğrafi olarak ABD ve Batı demokrasileri birlik oluşturmaya, Britanya İmparatorluğundan daha  yakındır. Ticaretlerinin biri diğeri iledir ve ihtiyaçları olan her şeye kendi topraklarında sahiptirler. Mr. Streit, onların birleştirilmiş güçlerinin, yapılacak herhangi bir saldırıyı -hatta Rusya ile Almanya birleşse bile- sonuçsuz kılacak kadar büyük olacağını iddia etmede muhtemelen haklıydı. Öyleyse neden bir  bakışta insan, bu projenin bir yanlışlık taşıdığını hemen farkediyor? Bu konuda kokuşan nedir –zira, elbette ki kokuyor?..

Her zaman olduğu gibi, onda kokan şey riyakarlık ve kendine yontmadır.  Mr. Streit’in kendisi riyakar değildir ama görüşü sınırlıdır. Onun iyiler ve kötüler listesine bir bakın siz. Kötülere (Almanya, İtalya ve Japonya) takılmaya gerek yok; onlar hem kel hem foduldurlar. Fakat iyilere  bakınız!.. Belki de insan çok yakından incelemezse ABD sınavı  geçecek.  Fakat Fransa’ya ne demeli? İngiltere’ye ne demeli? Hatta Belçika ve Hollanda’ya ne demeli?  Kendi düşünce ekolündeki herkes gibi Mr. Streit de koca Britanya ve Fransa İmparatorluklarının, demokrasi adı altında, ucuz bedelle renkli amele sömürülerinin gayretini çekiyor.
Kitabın şurasında burasında , sık sık olmasa da, demokratik devletlerdeki sömürgelere atıflar mevcut. Sömürgelerden  maksat teb’a ırklardır. Kaynaklarının Birliğe mensup devletler arasında toplanması amacıyla, Onların bağımlılıklarının devam edeceği, ve bu ülkelerin renkli sakinlerinin Birliğin sorunları konusunda söz hakkı sahibi olamayacağı izah edilmektedir. İstatistik tablolarının ortaya çıkardığı durumlar dışında, bir an için bile insan, meseleye  ne kadar sayıda ademoğlunun dahil olduğunu tahmin edemez. Mesela, bu “onbeş demokrasi”nin tamamının toplamından daha fazla insan barındıran Hindistan Bay Streit’in kitabında sadece bir buçuk sayfalık bir yer buluyor ve o da henüz kendini yönetmeye  elyak olmadığından statükonun devam etmesi zaruretini izah için... İşte burada insan, Bay Streit’in projesinin yürürlüğe konulması halinde gerçekte neler  olacağını anlamaya  başlıyor. Britanya ve Fransa İmparatorlukları altıyüz milyon haklarından yoksun kılınmış insanla sadece yeni polis güçleri elde eder, ABD.nin dev gücü, Afrika ve Hindistan’ soygununun arkasına geçer. Bay Streit sırrı açığa çıkarıyor, ama, “Sulh Cephesi”,  “Barış Bloğu” v.s. gibi deyimlerin hepsi, böylesi bazı çağrışımlar içeriyor; mevcut yapıda  daha da sağlamlaştırma ima ediyor. “Şayet biz yurdumuzda kendimizi zayıflatıyorsak aynı anda Hitler’in karşısında  nasıl güçlü bir cephe oluşturabiliriz?” düşüncesi içinde söylenmeyen ibare her zaman “zenciler hariç”; diğer bir ifadeyle daha yaygın bir adaletsizliği desteklemeksizin “faşizmle” nasıl savaşabiliriz? olmuştur.
Çünkü, gerçekten de o daha yaygındır. Bizim her zaman unuttuğumuz, Britanya proleteryasının baskın çoğunluğunun Britanya’da yaşamayıp, Afrika ve Asya’da oturduklarıdır. Mesela, normal sanayi ücretini saatine bir penny yapmak Hitler’in  gücünde değildir. Ama bu Hindistan’da pekala mümkündür. Ve biz bunu böyle tutmak için büyük zahmet çekiyoruz. İnsan, nüfus başına yıllık  gelirin İngiltere’de 80 Sterlinin üzerinde bir rakam, Hindistan’da ise yedi Sterlin olduğu yansıtıldığı zaman İngiltere ile Hindistan arasındaki gerçek ilişki hakkında biraz fikir edinebiliyor. Bir Hint’li hamalın bacağının vasat bir İngiliz’in kolundan daha ince olması oldukça yaygındır. Bunda ırki bir şey yok. Çünkü, aynı ırkın iyi beslenmiş üyeleri normal fizik sahibidirler; bu tamamen açlıkla alakalıdır. Üzerinde yaşadığımız -ve değişeceğine yönelik bir tehlike gözükmediği sürece karşı çıktığımız- sistem işte budur. Mamafih sonraları, “iyi bir anti faşistin” ilk görevi bu konuda yalan söylemek ve onun varlığını sürdürmesine yardım etmek olmuştur.

Bu çizgi doğrultusunda  artık en küçük bir değer hükmünün gerçekten yerleşmesi mümkün mü? Hitler sisteminin -ondan daha büyük ve değişik tarzı içinde- en az onun kadar kötü bir şeyi oturtmak için alaşağı edilmesinde başarılı olunsa dahi, bu ne mana ifade eder?

Fakat gerçek bir muhalefetin açık boşluğu sebebiyle, hedefimiz bu olacak. Mr. Streit’in ustalıklı fikirleri yürürlüğe tam konulmayacak ama, “Barış Bloğu” önerilerine benzer bir şey muhtemelen olacak. Britanya ve Rus hükumetleri hala çekişiyorlar, işleri engelliyorlar ve örtülü  taraf değiştirme tehditleri dile getiriyorlar ama, şartlar muhtemelen onları bir araya getirecektir. Peki sonra?... Şüphesiz ittifak, bir iki yıl savaşı geçici olarak başımızdan savacak. Sonra Hitler’in hamlesi, yumuşak karnımızı, ihtiyatsız bir anımızı yakalamak arayışı;  sonra da bizim hamlemiz: artan bir hızla daha fazla silahlanma, daha fazla militarizm, daha çok propaganda, daha savaşçı kafa...Uzatılmış bir harp hazırlığının, ahlaken harbin kendisinden daha iyi olup olmadığı şüphelidir. Hatta bunun biraz daha kötü olduğunu düşünmek için sebepler mevcut. Yalnızca iki üç yıl (harp hazırlığı) ile, Avusturya faşizminin değişik mahalli bir versiyonuna  hemen hiç direnmeksizin batabiliriz. Ve belki de bir iki yıl sonra -buna reaksiyon içinde- İngiltere’de, bugüne kadar henüz görmemiş olduğumuz bir şey, gerçek bir faşist hareket ortaya çıkabilir. Böyle bir hareket, açıkça konuşmak cesaretini de haiz olacağı için ona en karşı olan kişileri bile safları arasında toplayacaktır.

Ötesini görmek zor... Sosyalist  liderlerin hemen hemen tamamının, neticede,  krala (yani statükoya) bağlı muhalifler  olmaları sebebiyle  çöküş sürüyor. Başka hiç kimse de   -gazete okumak yerine  insanlarla  konuştukları zaman hemen her yerde karşılaştıkları-  İngiliz halkının itidalini  nasıl harekete dönüştüreceğini  bilmiyor. Önümüzdeki iki yıl içinde, ilk taahhüdü savaşı reddetmek ve  imparatorluk adaleti olan hakiki bir kitle partisinin zuhuru dışında hiç bir şeyin bizi kurtarması muhtemel gözükmüyor. Fakat günümüzde böyle bir partinin bulunma ihtimali , sulanmamış bir toprakta sağa sola serpilmiş birkaç tohumunki  gibidir.

GEORGE ORWELL

July, 1939

Yorum

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz.

Powered by AkoComment 2.0!

Son Güncelleme ( 12-08-2009 )
< Önceki   Sonraki >


Advertisement

Kullanıcı Girişi
Ziyaretçi Sayısı
90945183 Ziyaretçi
 
www.beyaz.net