SU ÇATLAĞINI BULDU 
Nurettin BÜYÜKBAŞ Aşk düşünce yollara Bir pervasız gün olur mecal İniverir gök kubbede hoş bir seda Zaman Sivas’ta lal olur
Sivas,Gözlerime uzak
Gönlüme yakın şehir Âşık veysel’ce söyleniş Dem vurur sözlere, gönüllere Ve ulu camiden yükselen bir nağme olur Zahir karanlıklara gömülmeden Tarihin süzgecinde bergüzar olur
Görmediğim Duyduğum şehir Sivas Kuru soğuk esen rüzgârlar Bir yaşlı ninenin feryadı duyulur O mağrur, kimsesizliğiyle Haykırır cılız sesiyle… Su çatlağını buldu Su çatlağını buldu
Saat beş’e doğru inerken yokuştan Ayaklarım beni çekiyor, ben toprağı Süzülüyor yukarıdan aşağıya güneş Toprağa değen su kıvrıla kıvrıla Yol alırken tarladanSusuzluğun sesi Toprağa can düşürüyor İhtiyar ninem gelir yine yanıma Söylenir kadife sesiyle Su çatlağını buldu.
Sivas, Gülkurusu özlemlerin emrine amade Sahipsizlik, yalnızlık Ve kaçış, isyanlara başkaldırış Sessiz ve derinden Suskunluk kader ile baş başa Gözünde şehir hepten virane Suyun sesi gelir uzaklardan Berrak ve durgun Çatlağını arıyor Alevi ile Sünni Türk ile Kürt misali Ve ben ile sen misali Su çatlağını buldu… Su çatlağını buldu…
Nurettin Büyükbaş
Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler. Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz. Powered by AkoComment 2.0! |