16-08-2022
 
 
 
  :: Ana Menü
 
 
 
Duyurular
AKIL IÇIN YOL BIRDIR

(THERE IS but
ONE WAY for REASON)
       
(linkleri SAG TIKLAYIN
                                 lütfen)

Sn.Soner YALÇIN'dan 
dikkate değer bir yazı: 
Edebiyatla 
               Ahmaklaştırma
https://www.sozcu.com.tr/
2021/yazarlar/soner-yalcin
/edebiyatla-ahmaklastirma
-6335565/
 


Önerdigimiz sayfalar:
M. SAID ÇEKMEG?L 
anisina
https://www.facebook.com/
groups/35152852543/?mul
ti_permalinks=1015385
0899667544&notif_t=grou
p_highlights&notif_id=147
2405452361090




Nuri BiRTEK
                kardeşimizin
(facebook sayfasından 
              ilginç tespitler)
https://www.facebook.
com/nuri.birtek




Raci DURCAN
                  kardeşimizin
(facebook sayfasından
             ilginç tahliller)
https://www.facebook.com
/raci.durcan?fref=ts



Mesut TORAMAN
                   karde?imizin
(facebook sayfas?ndan
dikkate de?er görüntüler)
https://www.facebook.
com/mesut.toraman.52









M. Selami Çekmegil 
                          kimdir!









    ____________________
BU SITE
    Selami ÇEKMEG?L’in
Yegenleri:
    Melike TANBERK ve 
    Fatih ZEYVELI'nin
 beyaz.net ekibi ile birlikte
      M.Said ÇEKMEGIL 
  an?sina ARMAGANIDIR!  


   Anasayfa arrow Medyadan Seçmeler arrow DEĞİŞMEYEN GÜNDEM ADALET OLGUSU
DEĞİŞMEYEN GÜNDEM ADALET OLGUSU PDF Yazdır E-Posta
Kullanıcı Oylama: / 2
KötüÇok iyi 
Yazar Metin Önal Mengüşoğlu, Nida dergisi, Ağustos Eylül 09, 137. sayısından   
11-09-2009

DEĞİŞMEYEN GÜNDEM
ADALET OLGUSU                                                                                           

                     Metin Önal Mengüşoğlu - Nida'dan

“ÖTESİNİ SÖYLEMEYECEĞİM”
Hatırımda bir fıkra bir de tarihi hadise var; o da adeta fıkra gibi. Üzerinde düşüneceğim konuyla alakalı olduklarını sanıyorum. Muhtemelen okuyucularım söz konusu alakanın benden daha erken farkına varacaklardır. Malumdur ki Nasreddin Hoca bir gece sokak lambası altında bir şey
 arıyormuş. Oradan geçen adamın biri hocaya sormuş: “Ne arıyorsun? Bir şey mi kaybettin?” Hoca: “Evet. Evin anahtarını kaybettim.” demiş, Adam:”Evin anahtarını burada mı kaybettin?” diye sorunca Hoca:”Hayır. Kapının önünde kaybettim” demiş. Bunun üzerine adam:”Kaybettiğin yerde arasana Hoca!”deyince Hoca: “Görmüyor musun? Orası kapkaranlık ama burası aydınlık” diye cevap vermiş.

Uri Arlov (eğer ismini yanlış okumuyorsam) isminde barışçı bir İsrailli gazeteci var. O anlatıyor. Diyor ki: “Çarlık Rusya’sında bir Yahudi gencini Osmanlı ile (Türklerle) savaşmak üzere Ruslar askere almışlar. Askere gitmeden önce annesiyle vedalaşırken annesi bu gence sıkı sıkı tembih etmiş: “Oğlum çok dikkatli ol. Savaşa gittiğin zaman önce bir Türk öldür sonra biraz dinlen. Sonra bir Türk daha öldür ve yine dinlen. Yani çok fazla canını yorma.”  Bunun üzerine oğlu annesine: “Ya Türk beni öldürürse?” diye sorunca annesi: “Niye oğlum? Sen onlara ne yaptın ki?” diye cevap vermiş.

Yaşadığımız dünyada insanlara zulmedenler, geçmişteki gibi insanları zeytinyağı ile yağlanmış kazıklara oturtmuyorlar. İşkence odalarında insanların etlerini çok fazla bükmüyorlar. Şimdi bir ülkedeki insanlara zulmetmek istedikleri vakit, o ülkeye demokrasi, insan hakları, adalet, özgürlük getirmek vaadiyle giriyorlar. Kibarca o ülkeyi işgal ediyorlar. Elbette uçaklar, savaş helikopterleri, uzun menzilli füzeler ile üç beş salvo yapıp muhtemel isyanların önünü alıyorlar. Bu arada füze ve bombalardan üçü beşi Pazar yerlerine, hastanelere, yaşlı yurtlarına düşüyor şaşkınlıkla. Bu kadarı da kendilerine demokrasi nimeti bila bedel sunulan toplum tarafından hoş görülmelidir. Eğer işgalci neferlerden birisini o ülke fedailerinden birisi kasten öldürür yahut yaralarsa “Biz size ne yaptık ki? Size özgürlük, adalet, demokrasi ve eşitlik getirdik” diyorlar.  Bugünkü dünyamız tıpkı yukarıdaki fıkraların haline döndü. Zulüm günümüzde büyük bir değişim yaşadı. Artık gittiği yere elektrikli sandalyeler, falakalar götürmüyor. Özgürlük, adalet, insan hakları götürüyor. Ama ne hikmetse gittiği ülkede önceleri günde bin tane çocuk zatürreeden ölürken on bin tane çocuk ölmeye başlıyor. Demek ki çağdaş özgürlükler böyle gerçekleşiyor. Bu özgürlüğün, adaletin içine kim hissettirmeden fitne karıştırıyorsa, insanların ölümü birden on misline çıkıyor. Modern dünya henüz bunun izahını yapamadı. Belki bir gün yapar.

Fransız sömürgesi olan Cezayir 1950’li yıllarda yeni yeni özgürlük mücadeleleri başlatıyordu. O tarihlerde Türkçe yazan şairin birisi bir şiir kaleme almıştı. Bense bu satırları kaleme alırken sanki yeni bir mecmua yayınlıyormuş heyecanı içerisindeyim. Çağdaş zulümler, onların karşısında kendi konumum ve ısrarla okunmasını istediğim bir şiir. Mecmuamda sürekli asık suratlı makaleler, insan zihnine çok yük getiren denemeler, aşırı bilimsel (!) sözler söylememeye; aksine bunu sanat, estetik, ahlak değerleriyle ortaklaşa seyyar bir biçimde zihin ve kalplerimizde yaymaya çalışıyorum. Bu mecmuada bahsettiğim biçimde yükü ağır denemelerin yanına onları biraz hafifleten, yine aynı menzile ve hedefe vuran şiirler, estetik değerler, ahlaki ilkeler ve fıkralar da katıyorum.

İşte Cezayir bağımsızlık savaşında şair Sezai Karakoç’un çok genç yaşlarda olduğu bu dönemde kaleme aldığı “Ötesini Söylemeyeceğim” isimli şiir böyle bir örnektir. Şair, 12 yaşındaki bir kız çocuğunun ağzından “Ötesini Söylemeyeceğim” diyor. İşgalcilerle hayal dünyasında bir hesaplaşmaya girişiyor. Ülkesine gelen ve hemen iktidarı eline alan, yerli unsurlardan hiç birisine benzemeyen bu ‘yabancı’ unsurun, bir an evvel def olup gitmesidir kızın dileği. Bu maksatla kendince kimi mücadele yöntemleri bulacaktır. Mesela işgalci subaylardan birisinin, karısından gizlediği sevgilisi olduğu anlaşılan Matmazel’in üzerine, bir akrep atabilecektir. Akrepten nasıl sakınılacağını bilemeyen Matmazel, herhalde feryadı kopartıp ülkeyi terk edecektir. Bu yabancı unsur gelmekle yetinmiyor, beraberinde kendi hayat standardını, şapkalarını filan da getiriyor. İşte ‘yerli’ unsurun buna tahammülü yoktur. Sorun sadece şapka da değildir. Giydikleri gömlekten yiyip içmelerine kadar her şeyleri ‘yabancı’dır onların. Birbirleriyle kurdukları mahrem münasebetler ise ayıplıdır. Öyle ki küçük kız yabancıların kendi aralarında nasıl yaşadıklarına dair, istemeden tanık olduklarını anlatsa, annesi onun ağzına biber sürecektir. Çünkü o kadar ayıp işler yapmaktadırlar bu yabancılar.

Evet, ülkesini işgal etmiş yabancılara dair, 10-12 yaşlarındaki bir kız çocuğunun gözünden, hayal/düş dünyasından aktarılmış bu acı şiir, eğer okursanız muhtemelen sizin de kalbinize dokunacaktır. Türk 1923 devrimlerinin niteliği daha önceleri de söylenilip durulduğu gibi “gardırop devrimciliği”dir. İnsanların ruhuna, kalbine, düşünce dünyasına giremeyeceğini, müdahale edemeyeceğini bilenler, 1923’te bir gardırop devrimciliği yaptılar. İnsanların kılığını, kıyafetini değiştirdiler. Başka hiçbir şey yapamadılar. Ve o gardırop devrimciliği ısrarla gazeteler ve televizyonlar vasıtasıyla topluma dayatılmaktadır. Toplumun son seksen küsur yıllık ömrüne damgasını vuran bu baskıcı zihniyet, her gün bir biçimde salvolarını, hücumlarını çocuk, yaşlı, inançlı, inançsız demeden halkın üzerine salmaktadır. Böylece tahakkümünü sürdürmek üzere ana gündemi oluşturmaktadır. Bu gündemden çıkmak çok kolay değil. Çünkü herkes aynı sokaklarda yaşamaktadır. Üstelik toplumdaki her kesim bir diğerinin kadim akrabasıdır. Herkes herkesin bizimkileridir. Kimsenin tohumları dışarıdan atılmış da değildir. Sonuçta hısımlar, akrabalar, yakınlar, edindikleri sosyal, siyasal kimlik ve farklı inançlarıyla birbirlerinden uzaklaşmışlardır. Bazen fikir ayrılığından ötürü akrabanın akrabaya ettiğini işgal güçleri bile reva görmemiştir. İşte asıl acı veren işgal de böyle bir şey olsa gerektir. Gündemi tayin yetki ve hürriyetini insanların elinden alarak onları aktüel gündeme mahkûm etmek korkunç bir zulüm olsa gerektir. 

İster yerli isterse yabancı olsun değil mi ki işgalcidir, onların tayin ettiği gündeme zorlanmak asla hukuk kavramıyla telif edilemez. İnsanların elinden gündemlerini serbestçe tayin etme hakkını almak gayr-i hukukidir. Adil değildir. Kötülük, yanlışlık ve tehlike bütün bunları hukuk içindeymiş gibi göstermekte toplanmaktadır. Ne yapıp edip her şeyden evvel bu yabancılaşmış zihniyetin, toplumu içine çekmeye çalıştığı gündemden zihin ve kalpleri sıyırmak, kurtarmak gereklidir. Her gün evden çıkarken veya evin içinde hayata yeniden başlarken, o gününüzün gündemini, düğmesini tıklattığınız televizyondan size akan haberler veya gazetelerden aktarılan bilgiler mi belirliyor? Yahut sokaktan geçerken işittiğiniz sese göre mi o günkü programınızı ayarlıyorsunuz? “Bugün dünden ziyade ne yapmalıyız? Dünküne benzemeyen bir gün yaşamak için kendimize ne eklemeliyiz?” diye kendi gündemini kendisi tayin etmedikçe veya etmeye başlamadıkça, insanlar gündem köleliğinden kurtulamazlar. Kurtulamadıkları müddetçe de o gardırop devrimciliği insan ruhunu, kalbini esir etmeye, kendisine uşak kılmaya çalışacaktır.

ADALET VE EŞİTLİK
En büyük işgal zihin ve kalplerin işgalidir. Orada yalancı gündemler cirit atmamalıdır. Zulüm, adalet, kıst gibi kavramlar doğru anlaşılmalıdır. Yoksa insan saadet dediğimiz sağlıklı yaşama modeline, bir ömür hasret kaldığı gibi, ahrette de erişemez. “Eşitlik” diye bir kavram var. Çokça kullanılıyor. Bir takım hadis metinlerinin tercümelerine bile sokmaya çalışıyorlar. Kur’an’ı meallendirirken de bazı Arapça kelimeleri eşitlik olarak Türkçeleştiriyorlar. Esasen hayatta eşitlik diye bir durum yoktur. Özellikle de Allah’ın yaratışında, fıtratta, eşyada, nesnelerde asla eşitlik olgusuna rastlayamazsınız. Sözgelimi bir elma diktiniz. Ürün verdi. Topluyorsunuz. Neticede elma. Kökünü aynı biçimde beslediniz ve ürün verdi. Peki, elmaların hepsi birbirine eşit mi? Gram, renk hatta bazen tat itibariyle eşit mi? Veyahut bir terazi aldınız elinize. Bir tarafına bir kilo pirinç, diğer tarafına da bir kilo bulgur koydunuz. Bu ikisi birbirine eşit mi? Yani bulgurla pirinç birbirine eşit mi? Denk ama eşit değil. Çünkü biri bulgur diğeri pirinç. Bir kardeşimizin torunları olmuştu. Farklı yumurta ikizleri. Aynı annedendiler ama biri başka görüntüde ve karakterde diğeri başkaydı. İkizler genelde birbirine benzerler. Yine de birbirlerine tıpatıp eşit olmuyorlar. Son 200-300 yıldır adalet (adl) kavramı sürekli eşitlikle özdeş sanılmaktaydı. Birileri bunu mahsus yapıyor olabilir. Bence hayatın vasat akışını ve temiz fıtratı bozmaya yönelik bir çabadır bu. Altında evrensel bir fitne yatmaktadır kanaatimce. Mesela kadın erkeğe eşittir diyorlar. Kim gönülden inanıyor bu saçmalığa? Ne münasebet? Niye eşit olsun? Kadın ve erkek birbirlerine eş olurlar ama eşit oldukları görülmemiştir. Bu sebepten adalet kavramını Türkçede biraz da doğru karşılayan denklik kelimesi üzerinde durulmalıdır.

Adaletin iki tipi, iki boyutu vardır kanaatimce. Birinde insanın basiretiyle idrak ettiği konular kapsam alanına girer. Bu daha ziyade hâkimlerin ve hekimlerin yaptığı, uyguladığı, uğraştığı alandır. Yani hâkimler bir suçu operasyona tâbi tutarlarken, şahitlerini, hafifletici/ağırlaştırıcı sebeplerini, mevkiini, makamını,  zamanını, dönemini, kişilerin yapılarını, ağır/hafif tahrikleri hesaba katarak, inceleyerek (d)okurlar. Mümkün mertebe adalete en yakın hükmü verirler. Verilen hüküm, yargılayan hâkimin iz’anı, görüşü, bakışı, basireti sonucu ortaya konan bir kanaattir. Adaletin ta kendisi olma ihtimalini de unutmadan söylersek, bu tip sonuçlar genellikle adalete en yakın olandır. Tam adalet bu yolla sağlanmasa bile, mümkün mertebe hakkaniyete denk mi değil mi ona bakılır. Ama ortada asla eşitlik diye bir şey yoktur. Söz konusu bile edilemez. Neyin eşitliği konuşulacaktır? Cezanın suça eşitliği mi? Böyle bir şey mümkün değildir. Eşitlik mümkün değil lakin insan eliyle bu boyutta adalete en yakın olan hükmü arama çabası üzerinde konuşulabilir.

Adaletin bir diğer boyutu nedir? Elinize teraziyi alır, o aletle bir şeyler tartarsınız. Bu da bir tür denklem arama çabası değil midir? İşte bu boyut da adalet kavramının içerisinde mütalaa edilir. Tabir caizse daha çok tanıklık edilen âlemde, duyularla kavrayarak işlenilen bir denkleştirme faaliyetinin adıdır bu. Sağlıklı çalışan duyuların insan zihni ve kalbine çok fazla iş yüklemediği bir ölçme biçimidir.

Sonuç olarak adaleti bu açıklamalar düzleminde ikiye ayırmak mümkündür. Biri daha çok gaybî, tasavvurî bir adalet ortaya koyma çabasıdır. Diğeri de şahitli, gözün gördüğü, aletin ölçtüğü bir adalet arama çabasıdır. Bir de misliyle karşılık verme biçiminde adalet söz konusudur ki buna kısas da diyebiliriz. Örneğin bir alışverişe girmişsinizdir. Bu alışverişte birisi size “selamun aleykum” demiştir. Siz de “ve aleykum selam ve rahmetullah” dersiniz. Eğer sadece “ve aleykum selam” şeklinde karşılık vermişseniz “adil” davranmış olursunuz. “ve aleykum selam ve rahmetullah” diyerek mislinden biraz fazla ilave ederseniz ihsanda bulunmuş olursunuz. İhsan, bir iyiliğe mislinden fazla karşılık vermektir. Bu davranış modeli tersinden bakılarak, bir kötülüğe de mislinden az karşılık vermeyi gerektirir.  Kur’an-ı Kerim adaletten çokça bahseder. Mesela “size saldırana misliyle karşılık verin” denilir Bakara suresi 194. ayette.  Size yapılan kötülüğün karşılığı onun gibi bir kötülüktür (seyyie). Böylesi bir tutuma adalet denilebilir. Bu adalettir ama biraz evvel zikredildiği gibi ihsan, size yapılan bir iyiliğe daha ziyadesiyle,  kötülüğe ise eksilterek karşılık vermektir.

Kur’an’da karşılaştığımız “kıst” diye bir kavram vardır. Kıst kavramı kişinin münasebete girdiği kişiden, kendi verdiğine denk faydalar elde etmesine deniliyor kabaca. Hani alışverişteki adaletten söz açmıştık. Burada olaya insafı katarak benzer bir şekilde, mümkün olan adaleti arar insanlar. Kıst’ta sizin haricinizdeki bir vukuatı çözme veyahut sizin dışınızdaki nesneleri ölçme, biçme, tartmadan ziyade, bizzat kendinizin de içinde bulunduğu bir paylaşım söz konusudur. Siz olayın bizzat tarafısınızdır. Örneğin 1 ton mercimeği bir arkadaşınızla paylaşırkenki ölçüde, bir kilo sana bir kilo bana derken, bu paylaşımda adaleti gözetmeye kıst denir. Dikkat edilirse dilimize “kısmet” diye girmiş bir kelime vardır. Kısmet, kıst’tan türemiş bir kelimedir. “Benim kısmetime bu düştü” derken, “benim hissem, payım bu, karşımdakinin hissesi de öbürüymüş” demek istiyordur insanlar. Mesela Yunus sûresi 4. Ayette “ iman edip salih amel işleyenlere hisseleri (kıst) verilir” derken Kur’an-ı Kerim bu kelimeyi kullanıyor.  Yani burada bizzat siz iman edip, salih amel işliyorsunuz. Allah da Kendi ikramından, rahmetinden sizin hissenize düşen payı ölçülü bir biçimde hiç eksiltmeden veriyor. Elbette Rabbimiz Rahman ve Rahim olduğu için ziyadesiyle verecektir. Tartıyı yani “kıst”ı yapın, terazide eksik göstermeyin demek ne demektir? Karşılıklı, yani içinde bizzat bulunduğunuz (çünkü siz parayı, karşınızdaki de malı kazanacak) bir durumda ölçüye ve hisseye dikkat ve özen göstermek demektir. Kişinin kendi hissesini almasından önce başkasının payını hakkıyla verme işidir bu. Hucurat suresi 9. ayette, “kıst ile davranın, Allah muksitîni sever” denilir. Yani herhangi bir olayda hisseleri paylaştırma işi size düşmüşse, işte orada adaletli olma çağrısıdır bir bakıma bu ayet-i kerime. İnsan kendi kısmetini elbet gözetecektir, onun fıtratı, yaşama arzusu ve hatta ödevi bunu gerektirir. Ancak ötekilerin de kısmetine tecavüz etmeden, asla ölçüyü kendi lehine kaçırmadan yerine getirecektir. Zaten kıstas, içinde sizin de bulunduğunuz bir durumda terazilemek demektir. Mesela dilimize geçmiş taksim/taksimat kelimesi. Taksim ederken ölçülü hareket etmek. Kendine biraz daha fazla alma çabasına girmemek. Diyelim ki müşteri ve siz varsınız. İşte başka kimsenin olmadığı bir yerde Allah’ın sizi gördüğünü ve bu ölçüp tartma işini kendi lehinize çevirmemenizin gereğini anlatan bir inceliktir kıst hali. Tekrar ayete dönersek: “Kıst ile davranın. Allah muksıtîni sever.”

Yine kasem kelimesi buradan türemiştir. Kasemin Türkçe karşılığı yemindir. Yemin kelimesi hatırlanınca ortaya enteresan bir münasebet çıkmaktadır. Sormalıyız  insanlar nerede yemin ederler? Yeterli miktarda şahidin bulunmadığı, şahitli olmayan bir olayda yemin edilir. Zaten şahit varsa yemine gerek yoktur zira orada şahitler dinlenir, karar ona göre verilir. Yeminde ise insanlar yerine olaya Allah şahit kılınır. “Allah şahit ki ben bunu doğru ölçtüm” gibi. Evet, kasemde şahit yoktur bu sebepten insanlar yemine davet edilirler. Yemin Allah’tan başkası adına yapılamaz. Allah’tan başkası adına yapılan yemin Müslümanların nazarında bir nevi şirktir. Çünkü en yüce ve kudretli olan, o iki kişiden başkasının olmadığı yerde her zaman bulunan yalnız Allah’tır. İki kişinin üçüncüsü yalnız Allah’tır. Başka birinin varlığını farz etmek şirktir. Falan zatların gaybı bildiğini söylemek, falan falcının gelecekten haber verdiğine inanmak, elbette Allah’ın kudretine ortak koşmak anlamı taşır. Kasemle yani olur olmaz biçimde yemin ederek teminat vermek, ulu orta her hadisede Allah’ı şahit tutmak, mümin kullara yakışmaz. Bu gibi tutumlardan çokça sakınmalıdırlar. Üç kuruşluk dünya malı için yalancı tanık durumuna düşmemelidirler. Esasen imanın yapı taşları sağlam olmadığı vakit insanlar bu yöntemlere tevessül ediyorlar. Çok az ve geçici dünyalıklar uğruna bazen insanlar yalan yere yemin ederek Allah’ı bile işin içerisine karıştırmaktan utanmıyorlar. Vay onların haline! Böylesi bir durumda insanın bütün tüyleri ayağa kalkmalı, isyan etmelidir kendisine.

Başından beri anlatmaya çalıştığımız şudur ki Allah, insanlara muhteşem belağatı bulunan bir metni kılavuz olarak göndermiştir. Hangi kelimesine dokunsanız, hangi türevlerine rastlasanız, hangi âyeti üzerinde düşünseniz size bir beşerin beceremeyeceği genişlikte sonsuz ufuklar açmakta, yollar göstermektedir. En önemlisi de bu kelime, türev ve cümleler arasındaki olağanüstü bağ yani tevhittir. Âyetlerin aralarına daldıkça her adımda zincirin yeni bir halkasının tamamlandığını, bunun da kalbinizi hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tatmin ettiğini görüyorsunuz.

Yorum
"gündem köleliği"
Yazar Fahri açık 2009-09-15 03:36:41
yazıda, hemfikir olduğum ve itiraz edeceğim pek çok nokta birlikte mevcut. ama ben yazarın, "Gündemi tayin yetki ve hürriyetini insanların elinden alarak onları aktüel gündeme mahkûm etmek korkunç bir zulüm olsa gerektir.. o gününüzün gündemini, düğmesini tıklattığınız televizyondan size akan haberler veya gazetelerden aktarılan bilgiler mi belirliyor?. gündem köleliği.." tespitini hepsinden çok önemsiyor ve zıt görüşte ama bu hususu destekler mahiyette aşağıdaki yazıyı alıntılayarak paylaşmak istiyorum.  
 
*PAVLOV'UN KÖPEKLERI VE REFLEKS KIRILMASI‏* 
 
PROF. DR. KEREM DOKSAT 
PSİKİYATRİST 
 
BİLİRSİNİZ, ÜNLÜ RUS FİZYOLOG PAVLOV, KÖPEKLERİNE ET VERİRKEN ZİL  
ÇALINCA VE BUNU ÇOK KEZ TEKRARLAYINCA, ZİL SESİNİ İŞİTTİĞİNDE ET  
GÖRMEDEN DE HAYVANIN SALYASI AKMAYA BAŞLAR. 
 
BU, "ŞARTLI REFLEKS"TİR. 
 
HAYVANIN "TABİATINDA OLMAYAN" BIR UYARAN (ZİL SESİ), ONU "TABİATINDA  
OLAN" ETİ GÖRMÜŞ GİBİ HEYECANLANDIRMAKTADIR. 
 
EĞER SÜREKLİ OLARAK ZİL ÇALAR AMA HİÇ ET GÖSTERMEZSENİZ, BİR SÜRE SONRA ŞARTLI REFLEKS SÖNER. 
 
DEVAMIN SAĞLANMASI İÇİN ARADA BİR ET GÖSTERİLEREK REFLEKS  
PEKİŞTİRİLMELİDİR. 
 
HİÇBİRİMİZ DÜNYAYA TÜRK, MEKSİKALI, SÜNNİ VEYA KATOLİK OLARAK GELMEYİZ. 
 
BUNLAR BİZE ÖĞRETİLEN DEĞERLER, BİR BAŞKA DEYİŞLE, ŞARTLI REFLEKSLERDİR. 
 
EĞER PEKİŞTİRİLMEZLERSE, ZAMANLA SÖNERLER. 
 
BIR GÜN PAVLOV'UN ENSTİTÜSÜNÜ SU BASAR. KÖPEKLERİN BIR KISMI BOĞULUR, BIR KISMI DA GÜNLERCE KORKUYLA TİTREŞİR ÇÜNKÜ ÖLÜMDEN ZOR KURTULMUŞLARDIR. 
 
KURTARILABİLENLER TEKRAR ENSTİTÜYE TOPLANIR. 
 
PAVLOV ZİL ÇALAR, KÖPEKLERDE TIK YOKTUR. 
 
ŞU MÜTHİŞ SONUCA VARIR PAVLOV: 
 
AĞIR TRAVMALAR, ŞARTLI REFLEKSLERİ ORTADAN KALDIRMAKTADIR. 
 
HAYVAN EN DOĞAL, EN İLKEL DURUMUNA GERI DÖNMEKTEDİR. 
 
BIR YANDAN HER GÜN GÜNEYDOĞU ŞEHİTLERİ İÇİN "KANLARI YERDE KALMAYACAK" DENMESİNE RAĞMEN KANLARIN SÜREKLİ "YERDE KALMASI", 
 
BİR YANDAN "ERGENEKON" DENİLEREK BÜYÜK BİR ÇOĞUNLUĞUNUN TEK SUÇU  
"ATATÜRK'Ü SEVMEK" OLAN İNSANLARIN SABAHA KARŞI EVLERİNDEN ALINARAK  
HAPSE ATILMALARI, 
 
BİR YANDAN ARABA YAKIP POLİSE TAŞ ATARAK GELİŞEN ETNİK KALKIŞMALAR… 
 
HEPSİNİ TOPLARSANIZ, TEMEL GÜVENLİK DUYGUSUNUN ARTIK ZATEN ORTADAN  
KALKTIĞINI GÖRÜRSÜNÜZ. 
 
PAVLOV'UN KÖPEKLERİNDEKİ GİBİ, AĞIR TRAVMALARLA BİZİM DE ŞARTLI  
REFLEKSLERİMİZ (MİLLİ DUYGULARIMIZ VE TEPKİLERİMİZ) KIRILIYOR.  
 
EMPERYALISTLER SİNSİ SAVAŞLARINDA PSIKOLOJI BİLİMİNİ KULLANIRLAR. 
 
MESELA ERMENILERLE TÜRKLER ARASINDA ULUSAL BIR DÜŞMANLIK MI VAR, ORADA PSIKIYATRIST VAMIK VOLKAN GIRER DEVREYE VE BU DÜŞMANLIĞIN KÖKENLERINI "İNCELER" (!) 
 
BURADA IZLENEN YOL, ABD'NİN TEHDİT OLARAK GÖRDÜĞÜ ULUSLARIN ULUSAL  
BİLİNÇLERİNİN, TARİHLERİNİN VE BENLİKLERİNİN SORGULANMASI,  
"AŞINDIRILMASI"DIR. 
 
KISACASI, MILLI DUYGUNUN YOK EDILMESIDIR ETNIK PSİKİYATRİNİN GÖREVI.  
 
BIR ULUSUN ULUSAL BİLİNCİNİ, ULUSAL DUYGUSUNU VE REFLEKSLERİNİ NASIL YOK EDERSİNİZ? 
 
BUNUN DENENMİŞ, SINANMIŞ BİR YÖNTEMİ VARDIR: 
 
"O ULUSUN TARİHSEL VARLIĞINI SORGULAMAYA AÇARSINIZ". 
 
YANİ O ULUSUN TARİHİNİ YENİDEN TARTIŞIRSINIZ. 
 
MESELA TÜRKLER KENDİLERİNİ KAHRAMAN BIR ULUS OLARAK MI GÖRÜYORLAR? 
 
ONLARA NE KADAR KORKAK BIR ULUS OLDUKLARINI GÖSTERMEK GEREKİR. 
 
YA DA TÜRKLER ATATÜRK'Ü ÇOK MU YÜCELTİYORLAR? 
 
ONLARA ATATÜRK'ÜN NE KADAR SIRADAN BİRİSİ OLDUĞUNU GÖSTERMELİSİNİZ. 
 
FARKINDAYSANIZ SON ON YILDIR TAM DA BÖYLESİ BİR DÖNEMDEN GEÇİYORUZ. 
 
"DEMOKRATLIK", "TARTIŞMA KÜLTÜRÜ" ADINA NEYİ TARTIŞIYORUZ VE BİZDEN NEYİ KABUL ETMEMİZ İSTENİYOR? 
 
DİYORLAR Kİ, "SİZ SOYKIRIMCI BIR MİLLETSİNİZ! 
 
ERMENİLERE SOYKIRIM UYGULADINIZ ..."  
 
BİZ DİYORUZ Kİ, "HAYIR, UYGULAMADIK !" 
 
O ZAMAN DENİYOR Kİ: "TAMAM, MADEM UYGULAMADINIZ, BUNU TARTIŞALIM, ÖYLE SONUCA VARALIM". 
 
SİZE MANTIKLI GELİYOR, "NASILSA SUÇLU DEĞİLİZ, TARTIŞMADAN GALİP  
AYRILIRIZ" DİYORSUNUZ. 
 
AMA TARTIŞMA MASASI KURULDUĞUNDA EŞİT BİR TARTIŞMA ŞANSI OLMADIĞINI GÖRÜYORSUNUZ. 
 
BAKIYORSUNUZ, TÜM TELEVIZYONLAR, GAZETELER, "AYDINLAR" SİZİN ERMENİLERİ KATLETTİĞİNİZİ YAYMAYA BAŞLIYOR. KANITLARI VAR MI ?  
 
ELBETTE YOK. 
 
AMA YALAN BİR KEZ YAYILDI MI VE YALANI SÖYLEYENLERİN SAYISI DA YETERİ  
KADAR ÇOK OLDU MU, GERÇEĞİN SESİ BASKILANIYOR. 
 
"HAYIR" DİYORSUNUZ, "GERÇEKLERI BİR DE BİZ ANLATALIM", 
 
AMA ANLATAMIYORSUNUZ ÇÜNKÜ TÜM PROPAGANDA KANALLARI SİZE KAPATILMIŞ DURUMDA. 
 
İŞTE O ZAMAN ANLIYORSUNUZ "TARTIŞMAYA AÇMAK" DENİLEN TUZAĞI. 
 
_BU SÜRECİN SONUNDA, ULUSAL GURURU VE HASSASİYETLERI YÜKSEK İNSANLAR BİLE "ACABA" DEMEYE BAŞLIYOR, "ACABA GERÇEKTEN ERMENİLERİ BİZ Mİ KATLETTIK ?"._  
 
"ULUSAL BENLİKTE İLK KIRILMA" YAŞANIYOR...  
 
PSİKOLOJİK HARBİN ETKİSİ BÜYÜK BIR HIZLA BU ŞEKİLDE YAYILIYOR.  
 
SIRA KÜRTLERE GELIYOR. 
 
SIZDEN TARTIŞMANIZI ISTIYORLAR. 
 
TARTIŞMA BAŞLIYOR VE YINE KAYBEDIYORSUNUZ. 
 
BIR DÜŞÜNÜN LÜTFEN, SON DÖNEMDE NELERI TARTIŞMAYA AÇTIK VE ŞİMDİ NEREDEYİZ: 
 
BUGÜN MISAK-I MILLI'YI PEK ÖNEMSEMİYORUZ. 
 
KIRMIZI ÇİZGİLERİ UMURSAMIYORUZ. 
 
TÜRK DİLİNİN ÖNEMİ KALMAMIŞ.  
 
BU ÜLKEDE FEDERASYON DA OLABILIR, ERMENILERDEN ÖZÜR DE DİLEYEBILIRIZ,  
KÜRTLERE "BIRAZ" TOPRAK DA VEREBİLİRİZ. 
 
KISACASI, ULUSAL VARLIĞIMIZA AİT HAYATI HER ALANDA KAYBETMİŞ DURUMDAYIZ.  
 
SIRADA NE VAR ? 
 
ATATÜRK VAR ELBETTE...  
ÇÜNKÜ ÖNEMLI OLAN, ULUSAL ÖNDERLERİ YOK ETMEK. 
 
O HALDE, ONUN NE KADAR ZALIM BIR DİKTATÖR OLDUĞUNU TARTIŞALIM. 
 
ONUN ZAAFLARINI TARTIŞALIM. 
 
HATTA ONUN ANASINI BİLE TARTIŞALIM. 
 
EVET, EMPERYALİSTLERIN GÜNDEMINDE BU BİLE VAR. 
 
"TARTIŞIN" DIYORLAR, 
 
"BİZ SİZİNLE ÖNDERİNİZİN ANASINI TARTIŞMAK ISTIYORUZ !" 
 
SONRA SIRA SİZİN ANANIZA GELECEK ELBETTE. 
 
HEPİNİZİNKİNE GELECEK... 
 
İŞTE PSİKOLOJIK HARP BUDUR ARKADAŞLAR... 
 
ŞİMDİ YILLAR ÖNCESİNE GİDELİM. 
 
MONDROS IMZALANMIŞ. 
 
DÜŞMAN ASKERLERI İSTANBUL'A ÇIKARTMA YAPIYOR. 
 
MİLYONLARCA TÜRK, SADECE İZLİYOR ! 
 
DEMEK Kİ ÖNEMLI OLAN İLK ADIM: "İŞGALİ İZLETTİREBİLMEK"MİŞ. 
 
AMA AYNI ZAMANDA BIR DE MASA KONUYOR ORTAYA: 
 
"TARTIŞACAKSINIZ"....  
 
TARTIŞMA MASASINDA BİZİM SADRAZAM EFENDİ EMPERYALİSTLERE YALVARIYOR,  
"BİRAZ ACIYIN" DİYE.  
 
"İZLEYEREK", "TARTIŞARAK" NEREYE VARABİLİRSİNİZ ? 
 
EMPERYALİSTLER ŞU ANDA BEYİNLERİMİZE VE YÜREKLERİMİZE YÜZYILIN  
ÇIKARTMASINI YAPIYOR. 
 
MEHMET AKİF, ÇANAKKALE İÇİN NE DİYORDU ? 
 
"ŞU BOĞAZ HARBİ NEDİR, VAR MI DÜNYADA BİR EŞİ ? 
 
EN KESİF ORDULARIN YÜKLENİYOR DÖRDÜ BEŞİ 
 
TEPEDEN YOL BULARAK GEÇMEK İÇİN MARMARA'YA 
 
KAÇ DONANMAYLA SARILMIŞ UFACIK BİR KARAYA"...  
 
ÇIKARTMA SÜRERKEN IKI TAVIR VARDIR ALINABİLECEK.  
BİRİNCİSİ ŞU: 
 
İSTANBUL'DA IŞGALCILERI KARŞILAYAN VE ONLARDAN "TOKAT YİYEN" BIR OSMANLI PAŞASI OLABİLİRSİNİZ VEYA DOLMABAHÇE'DEN ÇIKARTMAYI İZLEYEN BİR PADİŞAH. 
 
BELKİ DE EVİNİN PERDELERİNİ KAPATAN SIRADAN VE SUSKUN BIR TÜRK. 
 
AMA ASLINDA HEPSI AYNI KAPIYA VE AYNI KİŞİLİĞE ÇIKAR: 
 
"İZLERSİNİZ !" 
 
HER ŞEYİ... 
 
YA DA ILK KURŞUNU ATAN HASAN TAHSIN OLURSUNUZ. 
 
HASAN TAHSIN'E KADAR BU ÜLKEDE DÜŞMANA HİÇ KURŞUN ATILMADIĞINI BILMEK NE KADAR UTANÇ VERİCİDİR ASLINDA. 
 
HASAN TAHSIN'I NE KADAR TANIYORUZ ? 
 
ONU "HASAN TAHSIN" YAPAN NEDIR ? 
 
"İLK KURŞUN"DAN ÖNCE DE KURŞUN ATMIŞTIR BU KAHRAMAN ADAM. 
 
HASAN TAHSIN AVRUPA'DADIR VE BIR FILME GIDER. FILMDE TÜRKLER  
AŞAĞILANMAKTADIR. 
 
HASAN TAHSİN BU FİLMİ İZLEMEZ, "ÖNCE İZLEYEYİM, SONRA ELEŞTİREYIM" DEMEZ. 
 
ÇIKARIR SİLAHINI, ATEŞ EDER BEYAZ PERDEYE. 
 
FİLM DE ORADA BİTER ! 
 
HASAN TAHSİN'İN İNSANİ VE SIRADAN YANIDIR BU. 
 
HİÇBİR İNSAN KENDİSİNE, ANASINA, BABASINA, MILLETİNE, BAYRAĞINA  
KÜFRETTİRMEZ. 
 
EN BASİT İNSAN GERÇEĞİDİR BU. 
 
İLKOKULDA BIR ÇOCUĞUN ANASINA KÜFRETMEYE KALKARSANIZ, SİZİNLE "ANASININ DURUMUNU" "TARTIŞMAZ". 
 
BUNUN CEVABI, SURATINIZA YİYECEĞİNİZ BİR YUMRUKTUR. 
 
ÇÜNKÜ ÇOCUĞUN EN İNSANİ VE SIRADAN YANIDIR BU. 
 
 
ERGENEKON, ERMENİ SORUNU, KÜRT AÇILIMI VE  
 
CAN DÜNDAR’IN "İNSANİ" DENİLEN "MUSTAFA" BELGESELİNİN BAM TELİ "BURASIDIR"... 
 
PROF. DR. KEREM DOKSAT 
PSİKİYATRİST

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilirler.
Lütfen hesabınıza giriş yapınız veya kayıt olunuz.

Powered by AkoComment 2.0!

Son Güncelleme ( 18-09-2009 )
< Önceki   Sonraki >


Advertisement

Kullanıcı Girişi
Ziyaretçi Sayısı
85775691 Ziyaretçi
 
www.beyaz.net